Oi orol, ty i orol [1]

Oi orol, ty i orol, ty tovarysh moi,
Ty litayesh vysoko, ty buvayesh daliko.

Chy ne buv ty, orol, na moyii storoni?
Chy ne zurytsya moya myla obo mnye?

– Vona zurytsya shche i pychalitsya.
Za toboyu, kozakom, pobyvayetsya.

Batko-svit, batko-svit, zav’yazav dochci svit,
A matusya lyha rano zamiz otdala.

U velyku sim’yu, u daleku storonu,
A velyka sim’ya vsya vecheryaty sida.

A velyka sim’ya vsya vecheryaty sida.
A mene, molodu, posylayut po vodu.

Ya i po vodu idu, yak holubka, hudu,
A z vodoyu idu – prysluhayusya.

Ya z vodoyu idu – prysluhayusya.
Shchos u hati homonyt – maty synu hovoryt:

– Oi ty, syn, ty, moi syn, ty, dytyna moya,
Chom ty vodku ne p’yesh, chom ty zonku ne b’yesh?

– Oi nashcho z vodku pyt – vona sercyu vredyt?
Oi nashcho z zonku byt – vona vmiye vse robyt?

I spekty, i zvaryt, shche i do mene hovoryt,
I poprat, polatat, shche i do mene rozmovlyat.

Chot snip izv’yazat – ne rozv’yazetsya,
Chot slovo skazat – vsim naravytsya.